3 Views

TIGER'S THEATRE

Music & Entertainment | 42 Chapters

Author: TAMIZHDESAN IMAYAKAPPIYAN

3 Views

A Liberation Fighters or Militants are not only a fighter or soldier, they were well versed as multiple art magicians like Literature, Dramas, Reading and Writing also in Movies. In this part of the book the Liberation Tiger's Cinema views and their involvements in that field is narrated ellaborately.

இயக்கம் பிரபாகரன்

வே. பிரபாகரன் எழுதி இயக்கிய மர்மமனிதன் நாடகத்தில் ஒலித்த சிரிப்பு.

நாடகத்திலே நான் கண்ட சிரிப்புக்களை பதிவு செய்து செல்லும் இந்தத் தொடரில் இந்த வாரம் தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் எழுதிய ஒரேயொரு நாடகமான மர்மமனிதன் இடம் பெறுகிறது.

இது சிரிப்பு நாடகமா..? இல்லை..! இந்தச் சிரிப்பு வேடிக்கைச் சிரிப்பல்ல உலகத்தைத் துறந்த சித்தர்கள் இந்த உலகத்தைப் பார்த்து சிரித்ததுபோன்ற ஓர் ஆழமான சிரிப்பு..! ஒரு மாபெரும் கலைஞனின் ஞானச் சிரிப்பு..!

நேரமிருந்தால்…

அவர் 2008 ல் பேசிய மாவீரர்நாள் உரையை மறுபடியும் ஒரு தடவை ஓடவிட்டுப்பாருங்கள்.

” இவ்வளவு உலக நாடுகள்.. இந்த சின்னஞ்சிறிய போராட்டத்திற்கு எதிராக இப்படி அணிவகுத்து நிற்கின்றனவே..? ” என்று கேட்டுவிட்டு அவர் மெல்லச் சிரிக்கும் சில நொடிகள் அங்கே தோன்றி மறையும்..

பலர் அந்த மாவீரர்நாள் உரையை அக்குவேறு ஆணி வேறாகப் போட்டு பிளந்து என்ன சொல்லியிருக்கிறார் என்று தேடினார்கள்… ஆனால் யாருமே தேடாத அந்த மர்மச் சிரிப்பிற்குள்தான் அவர் எடுக்கப்போகும் அடுத்த முடிவு மறைந்து கிடந்தது..

உலகத்தின் இராஜதந்திரங்களை எல்லாம் தோற்கடித்த.. இறுதியில் ஐ.நா சபையே தனது தோல்வியை ஒப்புக் கொள்ள வேண்டிய ஒரு மாபெரும் துறவுக்கான முடிவை அவர் எடுத்துவிட்டார் என்ற செய்தி அந்த ஞானச் சிரிப்பிற்குள்தான் குதிர்ந்து கிடந்தது..

அந்த மர்மச் சிரிப்பின் ஆழத்தை அறிய வேண்டுமானால் அறுபதுகளின் கடைசியில் வல்வை சிதம்பராக்கல்லூரியின் வகுப்பறையொன்றுக்குள் நாம் நுழைய வேண்டும்.

காலப் புத்தகத்தின் ஏடுகளை பின்புறமாகத் தட்டுகிறேன்.. இதோ அந்த வகுப்பறை..

அந்த வகுப்பறை சாதாரண வகுப்பறையல்ல.. உலக நாடுகளே வருடந்தோறும் கார்த்திகை 27 அவரின் மாவீரர் நாள் உரையைக் கேட்பதற்காகக் காத்துக் கிடந்ததே.. அந்த உரைகளை உருவாக்கிய உலைக்களமே அதுதான்.

அன்று பிரபாகரன் எட்டாம் வகுப்பில் படித்துக் கொண்டிருந்தார், அதிர்ஷ்டவசமாக அவருடன் நானும் படித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அப்போது வரலாற்று மேதை இளவாலை க.புவனசுந்தரம் எமது வகுப்பாசிரியராக இருந்தார், அவர் மேற்பார்வையில் ஒவ்வொரு வாரமும் பாடசாலையில் இலக்கிய மன்றக் கூட்டம் நடைபெறும்.

மாணவர்கள் தமது பல்வேறு கலைத்திறன்களைக் காட்டும் மேடையாக அது அமைந்திருக்கும், அந்த இலக்கிய மன்றத்தின் பத்திராதிபராக இருந்தவரே பிரபாகரன்.

அவர் ஒருவருக்கு மட்டுமே ஒவ்வொரு வாரமும் மேடையில் தோன்றி உரைகளை வாசிக்கும் அரிய வாய்ப்பைக் காலம் வழங்கியிருந்தது.

நாம் எழுதிக் கொடுக்கும் ஆக்கங்களை திருத்தி செப்பனிட்டு, அத்தோடு பல அரிய நூல்களில் இருந்து திரட்டிய தகவல்களையும் ஒழுங்குபட தொகுத்து வாரம்தோறும் வாசிப்பார்.

அந்த வாசிப்பே நமக்கு அறிவின் கதவுகளை திறக்கும் சிந்தனை ஊற்றுக்களாக இருந்தாலும், அந்தப் பத்திராதிபர் பதவி உலகப் புகழ் பெறும் ஒரு பணிக்கான ஒத்திகை என்பதை அன்று என்னால் புரிய முடியவில்லை.

அக்காலத்திலேதான் பிரபாகரன் நாடகம் ஒன்றை எழுதி, நடித்து, இயக்கும் முயற்சிக்குள் இறங்குகிறார்..

” மர்ம மனிதன்..! ” இதுதான் நாடகத்தின் பெயர்..

அந்தக் கதையின் உள்ளோட்டமே அவர் போராட்டத்தின் நிழல் என்பதை அப்போது அறிந்தவர் எவரும் இல்லை.

பிரபாகரன் ஒரு மர்மமான முடிவை எடுக்கப் போகிறார், முள்ளிவாய்க்காலில் என்ன நடக்கப்போகிறது, எங்கிருந்து பிரச்சனை ஆரம்பமாகப் போகிறது என்பதையெல்லாம் அவருடைய உள்ளம் அன்றே ஒரு நாடகப் பிரதியாகப் பதிவு செய்திருப்பதுதான் நம்பமுடியாத புதுமை.

ஒரு துப்பாக்கியுடன் ஆரம்பித்த போராட்டம் முதற்கொண்டு, கடந்த 2009 மே 17 வரை அவருடைய வாழ்க்கையின் நகர்வைக் கூர்ந்து அவதானித்தால் அந்த நாடகம் அவருடைய வாழ்வின் நெக்கட்டிப் பிரதிபோல ஒளிர்வதைக் காணலாம்.

ஒருவர் உண்மைக்குண்மையாக மனம் உருகி எழுதிய நாடகப்பிரதிகளே அவருடைய உண்மையான ஜாதகக் குறிப்பாக இருக்கும், அதுவே அவருடைய டி.என்.ஏ என்னும் மரபணுவின் அசல் பிரதி போலவும் இருக்கும் என்பதற்கு சேக்ஷ்பியரின் நாடகப் பிரதிகள் ஒரு சான்று என்று கூறுவார்கள், அதையே பிரபாகரனின் மர்ம மனிதனில் காண்கிறேன்.

அந்த நாடகத்தின் பிரச்சனைகள் ஒரு மோதிரத்தை எடுத்துச் சென்று துப்பாக்கி தூக்குவதில் இருந்து ஆரம்பிக்கும்..

பின்னாளில் அவர் தன் தாயாரின் காப்பை எடுத்துக் கொண்டு துப்பாக்கி வேண்ட சென்ற சம்பவம்போல அந்த மோதிரத்தில் இருந்தே கதை சூல் கொள்ளும்.

மோதிரத்தில் இருந்து புறப்பட்டு படிப்படியாக அது உக்கிரமடைந்து பெரும் போராக மாற்றமடையும்.., சிதம்பராக்கல்லூரி மைதானத்தில் ஒத்திகை நடந்தபோது எனக்கு சிறிய பாத்திரத்தைத் தந்து மூன்றாவது காட்சியோடு கதையில் இருந்து வெளியேறும்படி கூறிவிட்டார்.

மற்றய அனைவரும் அந்த புயலில் சிக்குப்பட்டு போராடிக் கொண்டிருப்பார்கள்.

கடைசிக்காட்சியானது பெரும் துப்பாக்கிச் சண்டையை கொண்டிருந்தது, அன்று நாங்கள் முள்ளிவாய்க்காலிலும், புதுமாத்தளனிலும் பார்த்தது போல அதுவும் பெரும் அவலமான காட்சியாகும், நாடக மேடையே இரத்தக் காடாகக் கிடந்தது.

நாடக முடிவில் மயான அமைதி… வகுப்பறையே உறைந்து கிடந்தது,

நாடகத்தில் பங்கேற்ற அனைவருமே கொத்துக் கொத்தாக இறந்து கிடந்தார்கள், துப்பாக்கி தூக்கி அடிபடாமல் வெளியேறிய பாத்திரமான நான் அந்தக் கதையின் முடிவு பற்றியே யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அழிந்துவிடக்கூடாத அந்தப் பொக்கிஷத்தை காலம் எனது மூளையில் பதிவு செய்து கொண்டிருந்தது..

கலவரத்துடன் புவனசுந்தரம் மாஸ்டரின் முகத்தைப் பார்த்தேன்.. அவர் நாடியில் கை வைத்தபடி இருந்தார்… அவருடைய முகத்தில் ஈயாடவில்லை.

கடைசிக்காட்சியில் எல்லோருமே இறந்துவிட்டார்கள்… அப்படியானால் மர்ம மனிதன் என்பதன் பொருள்தான் என்ன..? முடிவில் பிரபாகரன் எதைச் சொல்ல வருகிறார்..?.

இறந்து கிடந்தவர்களில் பிரபாகரனைத் தேடிப்பார்க்கிறேன்.. கண்கள் நான்கு பக்கங்களும் சுழலுகிறது.. எங்குமே அவரைக் காணவில்லை..

அவர் இறந்துவிட்டாரா…? இல்லை உயிருடன் இருக்கிறாரா…? நாடகமே முடிவடைந்துவிடும்.

அந்த மனிதன் மர்மமானவன் அவன் இறந்தானா இருக்கிறானா என்பதை யாராலும் சொல்ல முடியாது என்பதுதான் நாடகத்தின் முடிவு.

அவரோடு சேர்ந்தவர்கள் எல்லாம் இறந்துகிடப்பதால் அவரும் இறந்துவிட்டார் என்று பாமர ரசிகர்கள் நினைத்துக் கொண்டார்கள்… இல்லை இறக்கவில்லை அந்த வீரன் தப்பிவிட்டான் என்று சிந்தனைத் திறன் மிக்கோர் கூறிக்கொண்டார்கள்…

இருக்கிறாரா இல்லையா என்ற கேள்விக்கு பிரபாகரன் தனது நாடகத்தின் மூலமாக தந்த பதில் மௌனம்..! பின் ஒரு சிரிப்பு…! அவ்வளவுதான்…

அன்று காற்றில் கரைந்த அந்தச் சிரிப்பின் தொனிதான் 2008 நவம்பர் மாவீரர் நாள் உரையிலும் தெரிந்தது..

நாடக முடிவில் எவராலும் கண்டு பிடிக்க முடியாத ஒரு முடிவை வைத்துவிட்டு சிரித்த அவருடைய சிரிப்பையும், மாவீரர்நாள் உரையில் சிரித்த சிரிப்பையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால்…

உரைகளைவிட உன்னதமானதும் உள்ளர்த்தம் நிறைந்ததுமாக இருப்பது அவர் சிரித்த சிரிப்பே என்பது தெரியவரும்…

ஒரு சிரிப்பால் அவர் இந்த உலகத்தையே வேரோடு பிடுங்கிய் புரட்டிப் போடப் போகிறார் என்பதை பரிதாபத்திற்குரிய உலக இராஜதந்திரிகளால் அன்று புரிய முடியவில்லை..

ஆம்…!

பிரபாகரன் இருக்கிறாரா… இல்லையா… உலக அரங்கில் இன்று இதுதான் விலை மதிக்க முடியாத ஜாக்பாட் கேள்வி..

அந்த மர்ம மனிதன் நாடகத்தின் கடைசிச் சிரிப்பொலியை இப்போது மீண்டும் எனது நினைவுகளில் றீ வைன்ட் பண்ணி உருள விடுகிறேன்…

நீலக்கடல் அலையே என் நெஞ்சின் அலைகளடி என்ற பாரதி பாடல்போல அந்த மர்மமான சிரிப்போசை என் காதுகளுக்குள் மெல்லென அலையோசை போல உருண்டு கொண்டிருக்கிறது.

முப்பது நிமிடங்கள் கொண்ட மர்மமனிதன் என்ற நாடகக் கருவின் விரிவுபடுத்தப்பட்ட வடிவம்தான் முப்பது வருடங்கள் கொண்ட விடுதலைப் போராட்டம் என்ற தகவலை மனது சிறைப்பிடித்து வருகிறது..

ஒரு சிரிப்பு 36 உலக நாடுகளை வன்னிக்குள் முகாமிட வைத்தது..

எரிக் சோல்கெய்ம் போன்றவர்களையே கோபத்தில் எகிறிக் குதிக்க வைத்தது.. பிரபாகரன் மீது குற்றம் சுமத்துமளவுக்கு அவரையே நிலை தடுமாற வைத்தது..

இன்று ஐ.நா சபையே குற்றம் புரிந்துவிட்டதாக ஒப்புக் கொண்டு அறிக்கை விட்டுள்ளதென்றால் அந்த நாடகக் கலைஞனின் சிரிப்பின் விலையை மதிப்பிட இந்த உலகில் யாரால் முடியும்..?

” அப்படியானால் அந்த நாடக முடிவு போல ஒரு பேரழிவுதான் இந்தப் போராட்டத்தின் முடிவா..? ” இப்படியொரு கேள்வி உங்கள் உள்ளத்தில் எழுவது தெரிகிறது..

அழிவும் அவலங்களும் வரலாம், ஆனால் எந்தச் சதிகாரரும் தப்பிவிட முடியாது… வெற்றி பெறவும் முடியாது.. போராட்டம் தொடரும் என்பதே அவரின் சிந்தனை… அந்தச் சிரிப்பின் சாராம்சம்..

எண்ணங்களை மேலும் ஒரு படி மேலே நகர்த்தி சிந்திக்கிறேன்..

அனுராதபுரத்தில் இருந்து 44 வருடங்கள் ஆட்சி செய்த எல்லாளன் மரணத்தின் பின் தமிழர்கள் மீது நடாத்தப்பட்ட பேரழிவுகளுக்கான பதிலடிதான் அவருடைய காலத்தில் விழுந்திருக்கிறது என்ற எண்ணத்திற்கும் இதற்கும் தொடர்புண்டா..?

எல்லாளனின் 44 வருட காலமும் பிரபாகரன் போராட்டத்தை நடாத்திய 30 ஆண்டு காலமும், அவர் போராட்டத்திற்குத் தயாரான 14 வருடங்களையும் சேர்த்தால் அதுவும் 44 வருடங்களே..

இது மட்டுமா…

அதோ அனுராதபுரத்தின் எல்லாளன் சமாதியில் மினுக்கிட்டு எரிகிறதே.. ஒரு விளக்கு.. அந்த எல்லாளன் சமாதிக்கு அருகில் கருவுற்றவரே பிரபாகரன்…

இப்படி எண்ண அலைகள் ஓயாத அலைகளாக பீறிட்டுப் பாய்கின்றன..

ஆம்..!

அந்தப் பிரவாக நதிக்கு ஏது மரணம்.. அது பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக ஓடிக்கொண்டே இருக்கும் ஓயாத தமிழ்ப் பேரலை..
இப்படி…
மர்ம மனிதன் என்ற ஒரு நாடகத்தில் கேட்ட சிரிப்பொலி என் உள்ளத்தில் பல்வேறு சம்பவங்களை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக ஊற்றெடுக்க வைக்கிறது..
இத்தனை சம்பவங்களையும் நினைவுக்குள் அடைகாத்து எழுத வரம் தந்த நாடகத்தாயை வணங்கி, இந்தப் பிரதியை இணையத்தாயின் காலடியில் வைக்கிறேன்..
இன்று வெற்றிச் சிரிப்பு சிரிப்போர் அவருடைய சிரிப்பே ஒரு நாடகம் என்பதை அறிய அதிக நாட்கள் இல்லை..
ஏனென்றால் அது சாதாரண சிரிப்பல்ல நம்ப முடியாத நாடகச் சிரிப்பு…

Like what you read?
{{global.chaps[0].like_count}} {{global.chaps[0].like_text}}

புரட்சி

புரட்சி என்ற சொல்லை தமிழகத்தில் ஒரு சிலர் என்ன பொருளில் ஆளுகின்றனர் என்பதை அவர்கள் அறிந்து கொள்ளாமலேயே அதனை பயன்படுத்துகின்றனர். புரட்சி என்றால் என்ன என்பது குறித்து ஜீவா ஒரு பாடல் எழுதியிருக்கிறார் இதோ...

புரட்சி என்பது புதுமைக் கூத்து

புரட்சி என்பது புத்துயிர் வெள்ளம்

புரட்சி என்பது புதிரைத் தீர்த்தல்

புரட்சி என்பது போரிற் பெரிது

புரட்சி என்பது புதுமைக் கீதம்

புரட்சி என்பது புத்துயிர் முரசு

புரட்சி என்பது பொறுமைக் குருதி

புரட்சி என்பது போம்பணிக் கறுதி

புரட்சி என்பது பூகம்ப வேகம்

புரட்சி என்பது பூரண மாற்றம்

புரட்சி என்பது புரட்டின் வைரி

புரட்சி என்பது புவித்தாய்
நகைப்பு!

பிரபாகரன் கவிதை


தமிழீழ தேசியத் தலைவர் திரு.வே.பிரபாகரன் அவர்களால் 1981 ஆம் ஆண்டில் எழுதப்பட்ட கவிதை

நாம் அணிவகுத்துள்ளோம்...

நாம் தமிழ் ஈழப் படைவீரர்கள்!

நாம் அணிவகுத்துள்ளோம்

இழந்த எமது நாட்டை மீட்க

எதிரி எமது நாட்டை

வஞ்சகமாக அபகரித்துவிட்டான்!

அதைக்கண்டு நாம் அஞ்சவில்லை!

புயலெனச் சீறி

இழந்த நாட்டை மீட்க

நாம் அணிவகுத்துள்ளோம்...

நாம் தமிழ் ஈழப் படைவீரர்கள்!

எமது படையணி கடக்க வேண்டியது

நெருப்பாறென்பது எமக்குத் தெரியும்!

ஆனால்....

அதைத் தாங்கக் கூடிய

மக்கள் ஆதரவென்னும்

கவசம் எம்மிடம் உண்டு!

எதிரியின் ஆயுதமோ பலம் பொருந்தியது!

எமது

ஆத்ம பலமோ அதைவிட வலிமைவாய்ந்தது!

எதிரியின் குண்டுகள் வெடிக்கும்...

ஆனால்

எமது விடுதலை நெஞ்சங்கள்

எரிமலையென வெடிக்கும் சத்தத்தில்

அதன் சத்தம் அமுங்கிவிடும்!

நாம் அணிவகுத்துள்ளோம்...

நாம் தமிழ் ஈழப் படைவீரர்கள்!

எமது அணிவகுப்பு

எமது தமிழ்ஈழ மக்களிடையே

அணிவகுத்துச் செல்கிறது!

நாம் செல்லும் இடமெல்லாம்...
எமது எதிரிகள் அஞ்சி ஓடுகிறார்கள்!
மக்களிடம் உள்ள
பிரதேசம் சாதி
மதமென்னும் பேய்களும்
அலறி ஓடுகின்றன...

எமது படையணி விரைகிறது...

எமது தேசத்தை மீட்க!

நாம் செல்லும் இடமெல்லாம்

காடுகள் கழனிகள் ஆகின்றன!

வெட்டிப் பேச்சு வீரர்கள்

மிரண்டோடுகின்றனர்...!

உழைப்போர் முகங்களில்

உவகை தெரிகிறது.

ஏழைகள் முகங்களில்

புன்னகை உதயமாகிறது.

Like what you read?
{{global.chaps[2].like_count}} {{global.chaps[2].like_text}}

பிரபாகரனுக்கு பிடித்த திரைப்படம்

தேசியத் தலைவர் பிரபாகரன் அவர்களிடம் கலை உணர்வு நிறைந்துள்ளமையால் கவிதைகளை நிறைய வாசிப்பார். அவரிடம் தனியான நூல்நிலையமே உள்ளது. இந்திய சுதந்திர போராட்ட வீரர்கள் பற்றிய நூல்கள், தமிழக திராவிட இயக்க வளர்ச்சி பற்றிய நூல்கள், இலங்கையில் கோவை மகேசனை ஆசிரியராகக் கொண்டு வெளிவந்த சுதந்திரன் வாரப்பத்திரிக்கை என்பவற்றை ஒழுங்காக சிறு வயதிலிருந்து வாசிப்பது வழக்கம். இந்த ஏடுகள் தமிழ் தேசிய உணர்ச்சியை தமக்குள்ளே ஏற்படுத்தின என அவர் ஒருமுறை குறிப்பிட்டார்.

வாசிக்க வேண்டும் - பின்னர் யோசிக்க வேண்டும் என்று அடிக்கடி குறிப்பிடும் பிரபாகரனை கவர்ந்த நூல்கள் பல. இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட பின்னணியில் உருவான கா.சு. நல்லபெருமாள் எழுதிய கல்லுக்குள் ஈரம் நரசய்யா எழுதிய கடலோடி போன்ற நூல்களால் பிரபாகரன் கவரப்பட்டார். பிரபாகரன் இலக்கிய உலகம் விசாலமானது.

மிக இளம் வயதிலிருந்து திரைப்படங்கள் பார்ப்பதில் ஆர்வம் இருந்தது. பின்னாளில் நியூயார்க் மேயராக பதவி வகித்த கிளின்ட்ஸ்வுட் நடித்த படங்களை தாம் விரும்பிப் பார்த்ததாக சண்டே சஞ்சிகையின் பத்திரிக்கையாளர் அனிதா பிரதாப் அவர்களுக்கு கொடுத்த பேட்டியில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக கிளர்ந்து எழுந்த இளைஞர்களைப் பற்றிய ஒரு ஆங்கிலப் படம் தான் ஆபரேசன் டே பிரேக் என்ற படமாகும். இந்த படம் யாழ்ப்பாணம் பேருந்து நிலையத்துக்கு முன்னால் இருந்த இராணி திரைப்பட அரங்கில் திரையிடப்பட்டது. விடுதலை உணர்வு கொண்ட இளைஞர்கள் இந்த படத்தை பார்த்து மகிழ்ந்தார்கள். அந்தக் காலக்கட்டத்தில் தொலைக்காட்சி வசதி எதுவுமே கிடையாது. தியேட்டரில்தான் படம் பார்க்க வேண்டும். இரகசிய பொலிசாரால் தேடப்பட்டு கொண்டிருந்த அந்தக் காலகட்டத்தில் இந்த படத்தை பார்க்க பிரபாகரன் வருவார் என எதிர்பார்த்த இலங்கை பொலிஸார் சிவில் உடையில் யாழ்ப்பாணம் நகரில் பல நாட்கள் காத்து கிடந்தனர். இவற்றையெல்லாம் தனது மதிநுட்பத்தால் நன்கு புரிந்து கொண்டிருந்த பிரபாகரன் எல்லா போலீசாரது கண்ணுக்குள் விரலை விட்டு துழாவி விட்டு எப்படியோ படத்தைப் பார்த்துவிட்டுச் சென்றார்.

இந்த படத்தில் வருகின்ற கடைசிக் கட்டத்தில், இரண்டு போராளிகள் ஒரு தேவாலய வளைவுக்குள் சுற்றி வளைக்கப்பட்டு விடுகிறார்கள். எதிரியிடம் அகப்படக்கூடாது என்பதற்காக அவர்கள் இருவரும் கலந்து பேசி பரஸ்பரம் சுட்டுக் கொண்டு தம்மை தமது லட்சியத்துக்காக தற்கொடையாக ஈகம் செய்கின்ற ஒப்பற்ற தியாக வாழ்வை மேற்கொள்கின்றார்கள். இந்த காட்சியைப் பார்ப்போர் மனதை நெகிழ வைக்கும் விதத்தில் படமாக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த காட்சி பிரபாகரனது இளம் உள்ளத்தில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்திலும் ஒரு புரட்சிகர இயக்கம் மரபை தோற்றுவிக்க காரணமாயிற்று. அதுதான் இயக்கப் போராளிகள் எதிரியிடம் எதிர்பாராமல் சிக்கிக்கொள்ள நேரிட்டால் இயக்க இரகசியங்களை காப்பாற்றும் முகமாக தமது உயிரையே கவசமாய் தாயக விடுதலைக்காக தம்மையே தற்கொடையாக அர்ப்பணிக்கும் அற்புதமான வரலாற்று மரபை பிரபாகரன் ஆரம்பித்து வைக்கும் ஆரம்பப் புள்ளியாக அமைந்தது.

Like what you read?
{{global.chaps[3].like_count}} {{global.chaps[3].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[4].like_count}} {{global.chaps[4].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[5].like_count}} {{global.chaps[5].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[6].like_count}} {{global.chaps[6].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[7].like_count}} {{global.chaps[7].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[8].like_count}} {{global.chaps[8].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[9].like_count}} {{global.chaps[9].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[10].like_count}} {{global.chaps[10].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[11].like_count}} {{global.chaps[11].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[12].like_count}} {{global.chaps[12].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[13].like_count}} {{global.chaps[13].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[14].like_count}} {{global.chaps[14].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[15].like_count}} {{global.chaps[15].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[16].like_count}} {{global.chaps[16].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[17].like_count}} {{global.chaps[17].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[18].like_count}} {{global.chaps[18].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[19].like_count}} {{global.chaps[19].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[20].like_count}} {{global.chaps[20].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[21].like_count}} {{global.chaps[21].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[22].like_count}} {{global.chaps[22].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[23].like_count}} {{global.chaps[23].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[24].like_count}} {{global.chaps[24].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[25].like_count}} {{global.chaps[25].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[26].like_count}} {{global.chaps[26].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[27].like_count}} {{global.chaps[27].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[28].like_count}} {{global.chaps[28].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[29].like_count}} {{global.chaps[29].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[30].like_count}} {{global.chaps[30].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[31].like_count}} {{global.chaps[31].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[32].like_count}} {{global.chaps[32].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[33].like_count}} {{global.chaps[33].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[34].like_count}} {{global.chaps[34].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[35].like_count}} {{global.chaps[35].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[36].like_count}} {{global.chaps[36].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[37].like_count}} {{global.chaps[37].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[38].like_count}} {{global.chaps[38].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[39].like_count}} {{global.chaps[39].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[40].like_count}} {{global.chaps[40].like_text}}
Like what you read?
{{global.chaps[41].like_count}} {{global.chaps[41].like_text}}

{{user_data.book_status}}

Music & Entertainment | 42 Chapters

Author: TAMIZHDESAN IMAYAKAPPIYAN

Support the author, spread word about the book to continue reading for free.

Why don't you tell your friends how you liked the book?

TIGER'S THEATRE

Comments {{ insta_features.post_zero_count(insta_features.post_comment_total_count) }} / {{reader.chap_title_only}}

Be the first to comment
Reply To: {{insta_features.post_comments_reply.reply_to_username}}
A-
A+
{{global.swiggy_msg_text}}