Join India's Largest Community of Writers & Readers

Share this product with friends

Nattupaadal (paakam-2) / நாட்டுப்பாடல் (பாகம்-2)

Author Name: TAMIZHDESAN IMAYAKAPPIYAN | Format: Paperback | Genre : Others | Other Details
83 At the time when the moral struggle and armed struggle were mixed before the genocide, each one commanded himself to prepare for a life of captivity. The LTTE was the paradigm of control and discipline, the best of all the movements for the liberation of the world, and the growth of the LTTE in 83 was the people who fought with the people for the liberation struggle of the LTTE. I lost everything and I vowed to die with friends in my 11th birthday. From preschool to university, none of my close friends were alive. Migratory life - migratory life for the past 33 years - has continued behind me. I used to live in the face of it all on the long road to life.  I used to live and disappear, live and die, and today I am not afraid to hide or live upright. When the body and the mind are in a state of disrepair, the belief that the Tamil community can do something to live in the hope of dissolving the melody
Read More...
Paperback

Also Available On

Paperback + Read Instantly 100

Inclusive of all taxes

Delivery by: 12th Oct - 15th Oct
Beta

Read InstantlyDon't wait for your order to ship. Buy the print book and start reading the online version instantly.

Also Available On

தமிழ்த் தேசன் இமயக்காப்பியன்

83 இனப்படுகொலைக்கு முன் அறவழிப் போராட்டம், ஆயுதப் போராட்டமும் கலந்திருந்த காலத்திலேயே தலைமறைவு வாழ்க்கைக்கு தயார் என ஒவ்வொருவரும் தனக்குத் தானே கட்டளை இட்டுக் கொண்டனர். உலகின் விடுதலைக்காக போராடும் இயக்கங்களுக்கெல்லாம் மிகச் சிறந்த காத்திரமான கட்டுப்பாட்டுடனும், ஒழுக்கத்துடனும் முன்னுதாரணமாக திகழும் எல்டிடிஇ வருகை வளர்ச்சி 83 இல் மக்களோடு இரண்டறக் கலந்து மக்கள்தான் எல்டிடிஇ எல்டிடிஇ தான் மக்கள் என்ற விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு பெருவாரியான மக்கள் *மண்ணுக்காக மரணிப்போம் என்று கிளர்ந்தெழுந்தார்கள். எல்லாவற்றையும் இழந்துவிட்ட நானும் எனது 11வது அகவையில் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து சாவதற்கு சத்தியம் செய்தேன். பாலர் வகுப்பு முதல் பல்கலைக்கழகம் வரை என்னோடு நெருங்கிய நண்பர்கள் யாரும் உயிரோடு இல்லை இராணுவ மொழியில் சொல்வதென்றால் அவர்கள் காணாமல் போனார்கள். கடந்த 33 ஆண்டுகளாக இடப்பெயர்வான சுற்றோடி வாழ்வும் - புலம் பெயர்ந்த வாழ்வும் என் பின்னால் தொடர்ந்த வண்ணம் இருக்கின்றன. வாழ்வினில் நீள் பாதையில் எல்லாவற்றுக்கும் முகம் கொடுத்து வாழப் பழகிக் கொண்டேன். மறைந்து வாழவும், இழந்து வாழவும், இறந்து வாழவும் பழகிக் கொண்ட நான் இன்று பதுங்கி வாழவோ, நிமிர்ந்து வாழவோ பலமும் இல்லை பயமமுமில்லை என்ற நிலையில் உள்ளேன். உடலும் உள்ளமும் தளர்ந்து போனாலும் ஏதோ ஒரு நம்பிக்கையில் வாழவும் தமிழ் சமூகத்துக்கு ஒன்றைச் செய்ய முடியும் என்ற தொனியில் தோணியில் வந்த காலம் கரைகிறது.
Read More...